
:))))) alanis morisette -ironic :))))


Cyanide & Happiness @ Explosm.net

Cyanide & Happiness @ Explosm.net
Waldoyu hepimiz tanıyoruz aslında bir zamanların milliyet kardeş dergisinde çıkan ve karmakarışık bir sayfada kendisinin bulunmasını isteyen gezgin Veliden başkası değil

Cyanide & Happiness @ Explosm.net
Kesinlikle absürd ama insanı yaran bir karikatür sitesi cyanide and happiness.Serinin devamı gelicek türkçe çevirileriyle beraber.

Bay Evet!Üzücü bir Jim Carrey performansı.Üzücü olmasının tek nedeni Jim Carrey'nin ne kadar yaşlandığını görmek dolayısıyla kendinin de ne kadar yaşlandığını farketmek. Maskeyi,salak ile avanağı,yalancı yalancıyı izlerken ki hallerimi hatırlıyorum da çocuktum neredeyse.Neyse filme gelecek olursak eğlenceli bir 2 saatten başka hiçbir şey diyemeyiz gerçi eminim yapımcıların ve Jim Carrey'ninde başka beklentileri olduğunu sanmıyorum.
Merak ettiğim en büyük şey de neden hep Jim Carrey'e değişen karakterleri oynatırlar.Örneğin; Yalancı yalancı,me myself and irene hepsinde de Jim önce ya çok saftır ya çok iyidir ya da bu filmde olduğu gibi herşeye hayır der.Daha sonra bir olay gelir ve BUM Jim abimiz değişmiş bambaşka bir karakter olmuştur.Tamam abartılı rol yapmayı ondan daha iyi kimse beceremez ve bu tip karakterler için en önemli şey bu ama neden hep O.Çok yalan söyleyen Jim Carrey karakteri bir anda hep doğruları söylemek zorunda kalır.Çok saf
olan ve kasabanın şerifi olan Jim Carrey karakteri gene bir anda şizofreni yüzünden manyak bir adama dönüşür.Maskede Stanley Ipkins önce masum sıradan bir adamken bir anda çılgın maskeye dönüşür.Evet bu filmde o tarz filmlerden önce herşeye hayır diyen bir adam katıldığı bir seminer sonrası herşeye evet demeye başlar ve hayatı değişir.İşte bütün film bundan ibaret ama dediğim gibi eğlenceli bir 104 dk geçirmek isteyenler için birebir.Çok kopardığı bir anda yok ama Jim Carrey işte adama bakmak bile gülmek için yeterli bazen.Sinemada izlemek yerine evimizde izlemeyi tercih edeceğimiz filmlerden.
How I Met Your Mother da en sevdiğim bölümlerden birinde Ted ve Marshall'ın ilk tanışmaları anlatılmaktadır.Marshall'ın arabasının teybinde Proclaimers'ın kasedi tam da o muhteşem şarkıda takılmıştır.1000 kere dinlerler dinletirler.İşte o bölümden sonra şarkı benim de şarkım oldu.Haydi sevelim sevdirelim.
son pro100k olduktan sonra gözümü iyice para hırsı bürüdü ve 250k ya sadece 30000$ kala bir oyunda bütün parayı kaybedip tekrar küçükler masasına geri döndüm.Elimde flush olması beni cesaretlendirmişti ancak küçük bir olasılık hatam ve karşı taraftan gelen full house herşeyi darma duman etti.Şu anda yalnıca 3000$var.Evet görüldüğü üzere yavaş yavaş bağlılık yapmakta meret.Eskiden oynamasam da iskambil kartlarının şekillerini severdim hatta en sevdiğim tshirtum üzerinde Gambler(Kumarbaz) yazan ve altında 4 adet as olan tshirtumdu ama o zamanlar tshirtumu sadece zevk için giyerdim.Şimdiyse bana uğur getirdiğine inandığım için giymekteyim.
Zar adam sonunda vakit bulup alabildim şu kitabı uzun zamandır merak ediyordum.Eleştiriler biraz kötü de olsa merakıma engel olamadım zaten çok sallamam genelde eleştirileri.Bu iki fotoğrafı koymamın sebebi süper bir satış taktiği Pegasus yayıncılık bu işi kesinlikle biliyor dedirtiyor adama.Sebebi de kitabın kapağının olasılıksız ve empati kitap kapaklarına benzemesi.Malum Adam Fawer'ın bu iki kitabı kesinlikle çok iyiydi.Kitabın diğer ülkelerdeki kapağıysa sağda görüldüğü gibi.Bakalım yatmadan önce başlayacağım okumaya umarım eleştirmenler yanılıyordur.


